Odkopywanie
Rozdanie staje, gdy stos docelowy czeka na kartę, na której leży sześć innych. Wszystko inne na stole to objazd, dopóki ta karta się nie uwolni.
Policz, zanim ruszysz
Na początku znajdź każdego asa i policz karty nad nim. As pod jedną kartą to nic; as pod sześcioma to kształt całej gry. Karty na wierzchu muszą gdzieś pójść, a każde takie miejsce kosztuje cię przestrzeń, którą wolałbyś zachować.
Chodzi o odsłanianie
Ruch, który kładzie kartę w użytecznym miejscu i odsłania kartę, która potem ma dokąd pójść, jest wart dwóch ruchów, które tylko porządkują stół. Gdy podpowiedź mówi, że ruch odsłania konkretną kartę, właśnie to zauważyła.
Dwójki liczą się tak samo jak asy
As z głęboko zakopaną dwójką jest ledwie lepszy niż brak asa. Stosy docelowe posuwają się w rytm najniższej wciąż uwięzionej karty, więc kop po parę.
Jak czytać początek rozdania
Przed pierwszym ruchem znajdź wszystkie cztery asy i policz, co leży na każdym. Zacznij od najpłycej zakopanego, chyba że dotarcie do niego zapełniłoby naraz dwie wolne komórki. As na stosie docelowym robi miejsce swojej dwójce, a dwójka trójce — jeden wczesny as często zwraca komórki, które kosztował.
Na prawdziwym stole: rozdanie 1
To początek rozdania 1 dokładnie tak, jak rysuje go stół. Ciągła ramka oznacza kartę, którą przeniesie pierwsza podpowiedź; przerywana — kartę, do której podpowiedź zmierza.
Na stole brzmi to tak: Odkopujesz kartę A♣: czeka na nią stos docelowy, a leżało na niej kart: 2.
Na początku rozdania 1 na karcie A♣ leży kart: 2. Pierwsza podpowiedź zdejmuje z tej kolumny kartę 3♦ do wolnej komórki, więc między asem a jego stosem docelowym jest o jedną kartę mniej. Kosztuje to komórkę — limit spada z 5 do 4 — a solver i tak gra to najpierw, bo na tego asa czeka reszta rozdania.
Zagraj rozdanie 1. To pierwsza podpowiedź w tym rozdaniu.